środa, 5 marca 2014

Pain brié – chleb z od Rahel Khoo i krótki spacer po Edamie


Edam (3)

To był początek maja. Niebo zachwycało błękitem, a zieleń na polach nabierała mocy. Samochód zatrzymałam na parkingu, kilka ulic od Głównego Rynku w Edamie. Było tak ciepło, że wystarczyła cienka koszula, albo wręcz krótki rękaw dla odważniejszych. Zarzuciłam na szyję jeszcze leki szal w kwiatki na “w razie czego…”. Pachniały wszystkie skwery, a ptaki koncertowały na każdym drzewie. Spacerując chłonęliśmy każdy detal. Byliśmy pod dużym wrażeniem fasad budynków, podobało nam się połączenie zieleni, bieli, granatu i cegieł oraz przyrody tak umiejętnie wkomponowanej, jakby wprawny malarz kilkoma ruchami pędzla wcielił ją w istniejącą od dziewięciu wieków miejskość. Dzięki temu miasto nabrało miękkości i przytulności. Przemierzaliśmy wąziutkie kupieckie uliczki i malutkie zwodzone mostki. Zaglądaliśmy do ogródków i… okien. Nie mogliśmy się nadziwić zgrabnym doniczkom z wiosennymi kwiatami przed domami, które każdą uliczkę czyniły jedyną w swoim rodzaju baśniową krainą. Wchodziliśmy do sklepów ze starociami i tych z wyposażeniem wnętrz. Zachwycaliśmy się asortymentem małych spożywczych sklepików i kolorami serów, które były prawie cały czas w zasięgu wzroku. Obiad zjedliśmy naprzeciwko Muzeum Edamskiego.

Edam
Edam (2)

Oczu nie mogliśmy oderwać od tego bajkowo-malowniczego miasteczka, którego pierwszymi mieszkańcami byli rybacy i rolnicy, a które prawa miejskie otrzymało w 1357 roku. Mieszkańcy mogli wtedy wtedy wybudować bezcłowy port i rozwinąć handel.

Edam (4)

Nie udało nam się otrzeć o dodatkowy spokój i obejrzeć bogatych witraży jednego z największych kościołów w Holandii, XVII wiecznego kościoła św. Mikołaja (w oddali na zdjęciu powyżej), zwanego też Wielkim Kościołem, ale obejrzeliśmy słynną Kaaswaag (wagę serową), znajdującą się przy placu Jana Nieuwenhuizena. Budynek Kaaswaag datowany jest na rok 1778. Znajduje się w nim stała, bezpłatna ekspozycja na temat sposobu wyrabiania sera. Tu nie oparliśmy się pokusie kosztowania sera oraz zakupienia pysznego kawałka do domu. Edam to ser o bladożółtym kolorze otoczony czerwoną parafiną (która oznacza, że okres dojrzewania trwał co najmniej 17 tygodni). Nie jest też bardzo kaloryczny gdyż produkowany jest z mleka całkowicie lub częściowo odtłuszczonego.
Edamski budynek Kaaswaag zachwycił nas swoją oryginalnością. Kiedyś na tej wadze ważono ser, teraz to po prostu ciekawie wyglądający sklep i atrakcja turystyczna.  Niemniej poznając pokrótce pasję wytwarzania sera, obiecaliśmy sobie, że przyjedziemy tu kiedyś na targi serowe (odbywają się od kwietnia do września - w Edamie co środę).

Edam (1)Edam (5)

Na dłuższą chwilę wciągnęła nas bogata kwiaciarnia-pracowania. Pod wpływem kolorów, zapachów i faktur małe zakupy były oczywistością.
Wracając po raz kolejny próbowaliśmy serów w jednym z licznych sklepów usytuowanych przy głównym kanale. Edam, słynny ser w czerwone woskowej otoczce, przez który tu przybyliśmy, wcale nie był najlepszy…, choć jest bardzo odporny na starzenie (co pomiędzy XIV a XVIII uczyniło go najpopularniejszym serem konsumowanym na statkach i w zamorskich koloniach). Mimo wszystko wyszliśmy z zachwytem, dopełnionymi brzuchami i pakuneczkiem serów “na drogę”.

Edam (6)Edam (7)
holan

Zaraz po drugiej stronie ulicy weszliśmy jeszcze do sklepu De Leuke Keuken (powyżej) pooglądać ceramikę i inne śliczne kuchenne gadżety oraz książki kucharskie. Jedną z nich była “Chez Rahel”autorstwa Rahel Khoo. Z zachwytem przejrzałam wszystkie zdjęcia i z irytacją stwierdziłam, że jak zwykle do nas dotrze może za rok… jak dobrze pójdzie… Jak się później okazało, u nas pojawiła się dokładnie za tydzień, ale ja kupiłam sobie ją dopiero na moje majowe urodziny.
Teraz Rahel Khoo napisała nową książkę “Mała Francuska Kuchnia”, którą wydawnictwo Albatros obiecuje wydać w tym roku. Poza tym zapowiada, że 18 marca Rahel odwiedzi Warszawę, aby nagrać jeden z odcinków swojego nowego programu. W zeszły czwartek i piątek premierę miała właśnie niderlandzka wersja jej książki. Z tej okazji Rahel zawitała do Amsterdamu, gdzie pojawiła się w programie TV “Bake my Day” oraz przeprowadziła warsztaty z kulinarnymi blogerkami.

Desktop6

W najnowszej książce panna Khoo zabierze nas do Francji, gdzie przedstawi specyficzne dania regionalne. Będzie to ponad 100 przepisów z gór, z rynków i wybrzeża Francji. Będziemy z nią jeść ostrygi w regionie Bordeaux, poznamy francuski blask Bożego Narodzenia i przyprawy z alzackich rynków. Wszystko to znów sfotografował David Loftus. Mam nadzieję, że nowa pozycja będzie tak samo pełna uroku, świeżości i inspiracji jak jej poprzedniczka.

W każdym razie ja “paryską…” jeszcze się nie najadłam. Tymczasem napisałam o tym bo ostatnio upiekłam pain brié, łatwy normadndzki chleb, na który przepis Rahel otrzymała od Gontrana Cherriera, którego rodzina od trzech pokoleń zajmuje się piekarstwem. .

Pain brié (2)

Przepis w książce każe wziąć oliwki, których nie miałam, więc zrobiłam z suszonymi pomidorami z zalewy. I powiem Wam, że nie wiem, czy chcę próbować jak smakuje z oliwkami, bo pomidory sprawdziły się wyśmienicie. Dodatkową zmianą było użycie mąki orkiszowej, która od jakiegoś czasu jest moją towarzyszką w wypiekach. Zatem dość daleko od oryginału, ale bardzo smakowicie. Do tego trochę awokado skropionego sokiem z limonki, świeża pietruszka i gruboziarnista sól – rozpływałam się w pierwszych i następnych kęsach.
Chlebek można zrobić w całości, albo podzielić na kilka mniejszych części.

Pain brié i Edam

 Pain brié – orkiszowy chleb z suszonymi pomidorami z zalewy 

zaczyn przygotuj dzień wcześniej:
10g suszonych drożdży
130ml ciepłej wody
200g maki
2 solidne szczypty soli
Wymieszaj drożdże z wodą aż się rozpuszczą, dodaj mąkę i sól. Wyrabiaj, aż ciasto będzie gładkie( początkowo będzie się lepiło). Przełóż do miski i szczelnie zakryj folią spożywczą. Na godzinę pozostaw w ciepłym miejscu, a następnie wstaw na całą noc do lodówki.

następnego dnia:
5g drożdży suszonych
4 łyżki ciepłej wody
90g mąki
szczodra szczypta soli
kawałek miękkiego masła (dałam czubata łyżkę)
300g zaczynu (mojego było troszkę więcej, dałam cały)

nadzienie: 100 g osączonych suszonych pomidorów z zalewy

1. Rozpuść  drożdże w ciepłej wodzie (w kubku). W dużej misce wymieszaj mąkę z solą. Dodaj rozpuszczone drożdże, masło i zaczyn. Wymieszaj składniki, uformuj kule i przełóż na oprószony mąka blat (albo zagniataj w misce jak ja). Zagniataj 15 min., aż cisto stanie się gładkie. Wróć z ciastem do miski, przykryj wilgotną ściereczką i na 30 min. pozostaw do wyrośnięcia w ciepłym miejscu.
2. Osączone pomidory z oliwy pokrój na cienkie paseczki. Odstaw.
3. Na oprószonym mąką blacie (stolnicy) rozwałkuj ciasto, formując prostokąt grubości ok 1cm, nieco większy od kartki A4. Na wierzch nałóż  pomidory i zwiń ciasto wzdłuż dłuższego boku, formując gruby rulon. Następnie łączem do spodu, ułóż go na arkuszu papieru do pieczenia. Ostrym nożem zrób nacięcia w cieście, odsłaniając warstwy nadzienia (nacięcia nie mogą sięgać dna). Ponownie przykryj ciasto wilgotną ściereczką i mniej więcej na godzinę odstaw w ciepłe miejsce do wyrośnięcia. Chlebek powinien dwukrotnie zwiększyć objętość.
4. Rozgrzej piekarnik do 240°C (bez termoobiegu). Na najniższej półce ustaw niewielką blachę dopieczenia, a na półce środkowej blachę, na której będziesz piec swój chleb, lub chlebki.. Kiedy piekarnik osiągnie pożądaną temperaturę włóż chleb razem z papierem na GORĄCĄ blachę, a do formy wlej szklankę wody. Po 5 minutach zmniejsz temperaturę do 210°C i piecz kolejne 20-25 min. Po upieczeniu przenieś chlebek na ruszt i podawaj od razu, albo kiedy wystygnie.

Pain brié (4)

Powiecie w końcu co ma piernik do wiatraka…? Francuski chleb, Angielka i holenderski ser…? Ano ma, bo napisałam o tym, bo…. karminowe usta Panienki Khoo są tak samo czerwone jak oryginalna woskowa “skórka” sera Edam i dlatego, że jej książkę właśnie w Edamie zobaczyłam po raz pierwszy.

Pain brié (3)

45 komentarzy:

  1. Narobiłaś mi smaku na podróż i sery, a "Mała paryska kuchnia" już w ubiegłym roku była wydana, i miło wiedzieć, że Ty też majowa, Ewelinko ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jo, samej sobie też:) Tak, tak, paryska w ubiegłym, właśnie o tym pisze, ale teraz będzie francuska kuchnia, nie paryska, z bogactwem regionów całej Francji, a nie klasyków francuskich:)
      Ty też majowa? :)

      Usuń
    2. o widzisz, czytanie ze zrozumieniem ;), mnie najbardziej z kraju Basków znana- oczywiście od strony konsumenckiej, we francuskiej ogólnej mąż się specjalizuje ;)

      Usuń
  2. "Spacerując chłonęliśmy każdy detal" - ja czytając chłonę każde słowo i każdy detal w zatrzymanych w fotografiach chwilach i smakach.

    OdpowiedzUsuń
  3. Piekne klimaty i piekna opowiesc kochana :) Ale u Ciebie to tak zawsze pieknie... Wlasnie wczoraj zamowilam sobie te druga ksiazke Rachel (po niemiecku:) Jutro ja odbieram z ksiegarni :))

    Sciskam mocno :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Majeczko, widziałam, że po niemiecku już jest:). Przyjemności Ci życzę! Ciekawe czym będziesz najbardziej urzeczona...?
      I ja Cię mocno...!

      Usuń
  4. Jak ja lubię z Tobą spacerować ... Pyszna propozycja! Buźka!

    OdpowiedzUsuń
  5. super wpis, a jedzonko wygląda wyśmienicie ;-)

    OdpowiedzUsuń
  6. Ewelinko, wspaniałe miejsce nam pokazałaś!
    2 i 3 zdjęcie mnie oczarowało i serce me się raduje że sa tak piękne miejsca na świecie :)
    szkoda tylko że tak daleko i że my nie dbamy o takie szczegóły wystroju ;/
    ściskam i dzięki za info o książce! też lubię Rachel :)
    pozdrawiam wiosennie już :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ika, tam chciała się zostać i zamieszkać w którymś z tych domków... Ika, nie tak daleko - gruby dzień drogi samochodem:). Tak, generalnie rzecz ujmując nie dbamy, nawet jeśli są tacy, którzy zwracają na to uwagę, to jest to kropla w morzu...

      Usuń
  7. U Ciebie Ewelinko, jak zwykle i przepięknie i przesmacznie :-)

    OdpowiedzUsuń
  8. Rachel uwielbiam !!! Przeglądam jej pierwszą książkę non stop , a programy oglądam wręcz nałogowo .. O ile wiem już napisała albo i pisze książkę londyńską bo oglądałam jej nowe programy :)) ale polskiego wydania pozycji numer 2 z pewnością sobie nie odmówię :)) Serowej wycieczki zazdraszczam bardzo , a chlebek koniecznie muszę wypróbować , zwłaszcza , że sycylijskie pomidorki czekają na dokończenie :)))) Buziaki wielkie Eweluś !!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Teraz jest na fali, więc to najlepsze co może zrobić:). Ja nie ogládam, bo ani czasu, ani odpowiedniej tv...:(, jest za to książka i kolejne przepisy do wypróbowania:). Ja się skusiłam i jutro robię z olivkami, bo już mam:)
      Buziaki, Młodzieńka!

      Usuń
  9. No jak Ci mialo nie wyjsc? Przeciez to niemozliwe... Cudny klimat jak zawsze i wszystko urzeka i slowo i obraz i przepis...
    Ja uwielbiam te male holenderskie miasteczka... zreszta dopiero z Holandii wrocilismy tyle ze tym razem bylo blizej natury. WIdzialam Was tam, jak spacerowalyscie a brat zdjecia robil... Chlebek taki chetnie wyprobuje, ja tylko oliwkowa jestem panienka wiec z oliwkami sprobuje i z orkiszowa, tak jak Ty :-)

    Buziakow moc, Kochana moja

    Anna

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. :) w maglinie;) Ciekawa jestem Waszej natury..., ja tam tęsknię do tulipanowej natury...- jeszcze trochę... No, ja wiem, że nas widziałaś:)
      Oliwki w końcu przez Ciebie skusiły i mnie, dziś po wizycie u lekarza dokonałam stosownych zakupów:)
      Mocno, Cię ściskam, Kochana!

      Usuń
  10. Chlebek wygląda rewelacyjnie. Głodna jestem ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję:). Poradziłaś sobie z głodem?

      Usuń
  11. To musiała być cudowna wycieczka! Pamiętam jak trafiłam w sieci na Rachel i jej mikroskopijną kuchnię, więc zakup książki był oczywisty:) Najbardziej zapamiętałam odcinek, w którym rozmawia z najlepszym twórcą naleśników we wszechświecie ! Mniam mniam :D)))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Natalio, ja nie mam czasu i przede wszystkim stosownej kuchennej tv, ale tym najlepszym twórcą naleśników to mnie zacikawiłaś do cna...

      Usuń
  12. Same pyszności i na dodatek przepięknie zaserwowane.
    Pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń
  13. Ja mam ciągły niedosyt Holandii, więc z przyjemnością popatrzyłam na nią Twoimi oczami. Wiosna w tamtym kraju, to bajkowe przeżycie. O nowych dwóch książkach Rachel Khoo pisałam tutaj
    http://pistachio-lo.blogspot.com/2013/10/piersi-kurczaka-z-nadzieniem.html
    Tę o francuskiej kuchni bardzo lubię.
    Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wiesz, Lo, że zamieszkałam tam kiedyś 1 kwietnia...? Bajkowe i nie, bo też był kwiecień plecień..., ale bardzo lubię Holandię i wracam tam kiedy tylko mogę:)
      Te granole Rahel to chyba wcześniej wydane, prawda? Zajrzałam do Ciebie, i przyznam się, że akurat ten wpis przeoczyłam...:(
      Skoro lubisz, zapowiada się sympatycznie:)- czekam :)

      Usuń
    2. Sprawdziłam w książce. Granola wydana była w 2013 roku,

      Usuń
  14. Och, zamarzyłam!
    Ja też tam chcę, nie byłam!
    Takich kwiatów, takiego sera, chleba, powietrza, widoków i klimatu....
    Znów zrobiłaś apetyt, Ewelajna!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Moniko, z przyjemnością zabrałabym Cię tam w moje miejsca:). Tteraz to i ja marzę i planuje wiosenną Hol:). I znów będzie wszystko-kwiaty, ser, powietrze, widoki i ... wspomnienia:)

      Usuń
  15. A ode mnie właśnie wyjechała koleżanka Polka mieszkając od kilku lat w Holandii. Wspominałyśmy wspólna wyprawe do Amsterdamu i planowałyśmy kolejną. zZemek z poprzedniej wyprawy zrobił nam filmik https://www.youtube.com/watch?v=bJEcKHmMH8I

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Amsterdam lubię poza sezonem wakacyjnym:) Na filmiku subtelna Ziemolinka:)

      Usuń
  16. Urokliwa wyprawa, piękne zdjęcia.... chlebek jak dla mnie... bo ja i orkiszowa i pomidorowa jestem :))
    a podany z awokado to dopiero pysznie.... Jeśli o Rachel chodzi to trochę jestem nie na czasie....programu nie oglądałam o książce słyszałam..... ale jeszcze nie kupiłam :( Czas nadrobić....
    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ola, wszystko Ci pasuje! Ja programu też nie, nie przeszkadza mi to jednak lubić Rahel:)i wypróbowywać jej przepisy. Po publikacji tego posta, zrobiłam jednocześnie chlebek wersji orkisz z oliwkami i pszenny z oliwkami i 1:0 dla orkiszu! Jest głębia smaku i to COŚ, czego brakuje wersji pszennej, zatem orkisz górą!

      Usuń
  17. Ależ uroczo! Piękne miejsce, piękne zdjęcia i jak smakowicie!
    Ściskam ciepło :*

    OdpowiedzUsuń
  18. Piękne i urokliwe miejsce, bułeczki wyglądają pysznie... i to obłozenie kanapki! boskie jedzonko, buziaki Kobieto :)

    OdpowiedzUsuń
  19. Śliczne zdjęcia, poczułam się tak jakbym tam była. Pomysły Rachel są bardzo inspirujące, a oglądając jej program można na dobre wyzbyć się potrzeby posiadania olbrzymiej kuchni z ogromna ilością sprzętu.

    OdpowiedzUsuń
  20. o kurczaki pieczone! pięknie, malowniczo, cudownie!!! podobne zauroczenie przeżyłam masę lat remu gdy pierwszy raz byłam w Anglii w miasteczku Romsey, taka ta rzeczywistość była inna od naszej :)
    a na następną książkę Rachel czekam bo ta paryska stała się tą najczęściej używaną :)

    OdpowiedzUsuń
  21. dziesiątki razy byłam w Holandii i w sumie ani razu nie zahaczyłam o Edam, za to w zeszłym roku nareszcie trafiłam do Goudy - całkiem podobne miasteczka (jak właściwie wszystkie holenderskie). Ale moim największym odkryciem jest Delft :)

    OdpowiedzUsuń
  22. Ja nie pomyślałam o pierniku i wiatraku, ale o tym, że jemy podobne śniadania ... u mnie też chlebuś i dużo awokado i nic więcej mi do szczęscia nie trzeba:) pozdrawiam ciepło

    OdpowiedzUsuń
  23. Cudownie byłoby spotkać Rachel!! Uwielbiam jej kuchnie ;))

    OdpowiedzUsuń
  24. świetna przygoda kulinarna. przyjemnie się czyta tego posta ale za to zgłodniałam ;/

    OdpowiedzUsuń